Kolegium Jezuitów (Majdan Szeptyckiego 21)
W 1669 roku dziedzic Stanisławowa, Andrzej Potocki, założył w mieście „filię” Akademii Krakowskiej, którą zwykle nazywano „akademią”. Józef Potocki, w przeciwieństwie do ojca Andrzeja, był wielbicielem zakonu jezuitów i postanowił stworzyć kolegium. W 1714 ks. Tomasz Zaleński osiedlił się w Stanisławowie jako kapelan wojewody Józefa Potockiego.
Przybyłym jezuitom wojewoda ofiarował ziemię, na której kiedyś stał drewniany zamek Potockich. Wkrótce w tym miejscu zaczęli wznosić kościół. Jednocześnie jezuici przywrócili drewniany budynek dawnej akademii, i we wrześniu 1716 roku w nim uroczysto otwarto kilka klas. Jednak z powodu braku funduszy szkolenie było prowadzone tylko w niższych klasach: infimie, gramatyce i składni. Dopiero w przyszłym roku otwarto dwie klasy wyższe – poetykę i rytorykę, a rokiem później – dwuletni kurs filozofii kosztem Królewskiego pułkownika Pawła Witosławskiego, który wydał na tę sprawę 6000 zł. Nowe osiedle jezuickie nazywano rezydencją i była ona podporządkowana Kolegium św. Piotra we Lwowie.
W drewnianym budynku, który powstał przed kamienną kolegią jezuitów, od 1717 r. odbywały się wspólne nabożeństwa. Pierwsze z nich miało miejsce podczas beatyfikacji bł. Franciszka. Tego dnia ołtarz został ozdobiony damaszkiem z herbami Francji, Polski, Rusi, ziemi galicyjskiej i domu Potockich. W 1726 r. żona Józefa Potockiego Wiktoria z Leszczyńskich otworzyła oddziały języka francuskiego i niemieckiego.
Świetność szkoły przypadła na lata 1730-1760. Uczyło się tu wówczas ponad czterystu żaków. Wśród nich był przyszły poeta Franciszek Karpiński, który w swoim pamiętniku zanotował piękne wspomnienia z lat szkolnych spędzonych w Stanisławowie.
1 listopada 1784 roku w siedzibie Kolegium uruchomiono szkołę państwową (studiowali takie wybitne postacie jak Iwan Wahyłewycz – ukraiński pisarz, jeden z organizatorów „Ruskiej Trójcy”, Mychajło Jackiw – ukraiński pisarz, działacz „Młodej muzy”). W okresie między I wojną światową i 1939 r. w budynku mieściło się gimnazjum polskie. Od 1939 roku przez dwa lata gimnazjum działało jako liceum. Po II wojnie światowej w 1945 r. otwarto w Stanisławowie instytut medyczny (obecnie Iwano-Frankiwski Narodowy Uniwersytet Medyczny). Od 1945 r. do dzisiaj w budynku znajduje się oddział morfologiczny Uniwersytetu Medycznego.