Pałac Parkowy Romaszkana (ul. Wiaczesława Czornowoła 126)
Prywatny park barona Romaszkana – zielony masyw, który zajmował terytorium odległej części obecnego parku wokół dwóch górnych stawów, od dawna był prywatny. Początkowo park i kamienica należały do polskiego właściciela ziemskiego – właściciela wsi Krechowce Johanna Józefa Doshota. W 1842 r. na miejscu letniego domu Potockich wzniesiono pałac parkowy, który można oglądać do dnia dzisiejszego. Od połowy XIX wieku właścicielem parku i domu został baron Antoni Romaszkan.
Romaszkanowie – bogata ormiańska rodzina z Mołdawii, która pod koniec XVIII wieku otrzymała potwierdzenie szlachty we Lwowie i Czerniowcach i nabyła wiele wiosek w Galicji. W czasie powstania parku miejskiego (około 1900) głową rodziny i właścicielem ziem parkowych był Franz Romaszkan – baron, mecenas, założyciel oddziału Towarzystwa Muzycznego im. Stanisława Moniuszki. W 1903 roku park Barona Romaszkana był reklamowany jako miejsce zabaw miejskich w lokalnej gazecie. Od 1842 r. do wkroczenia władz sowieckich dom i park należały do rodziny Romaszkanów. Pod władzą sowiecką (1939-1941) park Barona Romaszkana i dom zostały wywłaszczone i okradzione. W domu znajdowały się dwie biblioteki, czytelnia, restauracja, sala bilardowa i pokój agitacyjny z ilustracjami o Józefie Stalinie.
W latach 70-ch ubiegłego stulecia podjęto decyzję o zburzeniu pałacu jako budynku, którego się nie da odnowić. Przez wiele lat jeden z najstarszych domów w mieście, który cudem udało się uratować przed zniszczeniem, jest własnością prywatną. Dzięki nowemu właścicielowi, Olegowi Ołeksiukowi, miasto otrzymało całkowicie zachowany i odrestaurowany zabytek architektury. Przywrócenie zajęło ponad 15 lat. Odegrano fasady i autentyczne wnętrza pokoi. Wazony, fontanny, rzeźby, egzotyczne plantacje pojawiły się ponownie w pobliżu pałacu Romaszkana, jak kiedyś były przedstawione na starych zdjęciach parku.
Teraz w domie się mieści restauracją-muzeum, otwarte dla wszystkich zainteresowanych, tutaj można zobaczyć portrety byłych mieszkańców, stare wnętrza, przedmioty użytkowe i meble z tamtych czasów i spróbować potraw kuchni z ubiegłego wieku.